Szkarlatyna najczęściej kojarzona jest z dziećmi poniżej 10. roku życia. To właśnie ta grupa pacjentów najczęściej choruje na szkarlatynę, zarażając się nią od rówieśników w przedszkolu czy w szkole. Jednak szkarlatyna u dorosłych jest równie prawdopodobna, a jej skutki mogą być równie poważne, zwłaszcza gdy nie będzie odpowiednio leczona. Jakie są zatem objawy szkarlatyny i dlaczego choroba jest tak groźna dla zdrowia pacjenta?

Zachorowanie na szkarlatynę


Szkarlatyna u dzieci bywa traktowana jak choroba sezonowa. Największa liczba zachorowań przypada bowiem na jesień i wiosnę, a więc na okres, gdy organizm jest osłabiony, a w powietrzu pojawiają się choroby o podłożu wirusowym. Za szkarlatynę odpowiadają paciorkowce, które również przyczyniają się do zachorowania na anginę. Z tego powodu objawy obu chorób, przynajmniej w początkowej fazie, są dość zbliżone i niejednokrotnie bywają przez lekarzy mylone. Dopiero kompleksowe badanie, w tym w szczególności wymaz z gardła, pozwalający na precyzyjnie wskazanie chorobotwórczych bakterii i wirusów, umożliwia dorób odpowiedniego leczenia.

Mówiąc o szkarlatynie warto pamiętać o dwóch kwestiach. Pierwsza z nich to szczepionka, a raczej jej brak. Nie istnieje żaden preparat, który podany pacjentowi uodporniłby go na chorobotwórcze wirusy. Niestety, także zachorowanie na szkarlatynę nie jest gwarancją, że pacjent nie zachoruje na szkarlatynę w przyszłości.

Pierwsze objawy szkarlatyny


Szkarlatyna przenoszona jest drogą kropelkową, jednak od kontaktu z osobą zarażoną upływa od dwóch do siedmiu dni, zanim szkarlatyna się rozwinie. Paciorkowce, które wywołują także anginę, sprawiają, że chory gorączkuje, cierpi na bóle głowy i nudności, którym towarzyszy ból gardła oraz problemy z przełykaniem. Na gardle pojawia się charakterystyczny nalot, który powinien być dokładnie zbadany przed rozpoczęciem kuracji antybiotykami. W kolejnych dniach język zmienia kolor na mocno czerwony, może się również pojawić na nim szarawy osad.

Ostatecznym objawem szkarlatyny jest czerwona wysypka, która początkowo pojawia się głównie w okolicach pach i pachwin. Sama wysypka znika po kilku dniach, jednak charakterystyczne dla szkarlatyny złuszczanie naskórka na stopach i dłoniach trwa nawet przez kilka tygodniu po całkowitym wyleczeniu szkarlatyny.

Szkarlatyna u dorosłych i u dzieci – jak leczyć?


Bez względu na fakt, czy to szkarlatyna u dzieci, czy może u osoby dorosłej, ważne jest podanie odpowiednich leków oraz krótka izolacja chorego. Szkarlatynę leczy się antybiotykami z grupy penicylin, czasem lekarz pozwala na stosowanie leków przeciwbólowych oraz przeciwgorączkowych, przy czym nie mogą one zawierać w swoim składzie kwasu acetylosalicylowego.

Izolacja pacjenta, który przyjmuje antybiotyk, powinna trwać około jednego, maksymalnie dwóch dni. Jeśli pacjent nie leczy się antybiotykiem, wówczas jego izolacja może trwać nawet kilka tygodni. Sama antybiotykoterapia trwa około 10 dni.

Oprócz odpowiednio dobranych leków, równie ważna jest dieta oraz wypoczynek. W diecie nie może zabraknąć płynów oraz potraw płynnych, w tym również gotowanych warzyw czy zup, które chory może łatwiej przełknąć. W przypadku niemowląt w czasie leczenia szkarlatyny lekarze zalecają sięgnięcie po lekkie kaszki czy kleiki ryżowe, ale także po gotowane owoce i warzywa, które dziecku podaje się jako zmiksowane puree.

Leczenie antybiotykami jest ważne także ze względu na możliwość wystąpienia powikłań. Po szkarlatynie mogą się pojawić problemy z nerkami, częstą przypadłością jest zapalenie ucha środkowego czy problemy z zatokami.